vrouwvriendelijk

DE PORNA AWARD

Op 7 september aanstaande wordt door TV zender Dusk! de allereerste Porna Award uitgereikt. Deze prijs staat voor de als beste beoordeelde porna film (in Nederland). De 7 genomineerde films zijn de afgelopen 3 jaar als beste uit de bus gekomen door het Dusk! panel, dat uit duizenden vrouwen bestaat. And the nominees are (in random order):

The Kiss – Kendo
Skin. Like. Sun. – Jennifer Lyon Bell
Aphrodite Superstar – Candida Royalle
Your Orgasm Inside Me – Dane Jones
Cabaret Desire – Erika Lust
A Taste Of Joy – Petra Joy
Don Juan’s Therapist – Nica Noelle

pornaaward

Al deze films zijn te zien geweest (en sommige nog steeds) op televisiezender Dusk! (je moet hier een speciaal abonnement voor nemen bij je tv-provider (Ziggo, UPC, Caiway en KPN hebben ‘m in het pakket).

De Porna Award uitreiking vindt plaats tijdens het Zwoel Zomer Event, een avondvullend besloten event dat Dusk! organiseert voor haar panelleden. Verschillende (internationale) pornafilm-producenten zullen hierbij aanwezig zijn en… ik ook! Ik mag een korte presentatie houden over seksspeeltjes (what’s hot and what’s not) en ik vind het een eer om tussen porna-diva’s als Candida Royalle en Anna Span te mogen verkeren! Uiteraard volgt een uitgebreid verslag van de avond hier op deze site!

LUNA’S SEKSTIP #3FM: MATINEE (BLUE ARTICHOKE FILM)

Een paar maanden terug was ik te gast bij Get A Room –The Big O, waar ik mocht spreken over seksspeeltjes. Daar ontmoette ik Jennifer Lyon Bell, een Amerikaanse regisseuse die alweer een tijdje in Amsterdam woont en werkt (en Nederlands spreekt met een heerlijk Amerikaans accent). Jennifer is de drijvende kracht achter het ‘pornolabel’ Blue Artichoke Films.

Ik schrijf ‘pornolabel’ tussen aanhalingstekens, want de films die Jennifer maakt kun je niet echt ‘porno’ noemen. Maar is het dan ‘porna’, oftewel ‘vrouwvriendelijk porno’? Die term doet mij altijd een beetje rillen. En dan niet rillen van genot. Als ik aan vrouwvriendelijke porno denk, dan zie ik een film waarin uren en uren gestreeld en gepraat wordt en dat alles dan heel artistiek geknipt en geplakt, zodat je net niks interessant ziet, maar ondertussen wel moet luisteren naar een Berdien Stenberg-achtig muzakje. Not my cup of tea dus. Maar zijn de films van Jennifer Lyon Bell dan ‘porna’ te noemen? Ah, well, What’s in a name? Op de site van Blue Artichoke Films is te lezen dat zij ‘a small group of film enthusiasts’ zijn, en ‘dedicated to making artistic, unusual erotic films that portray sexuality in an emotionally realistic way.’ Jennifer Lyon Bell stuurde mij in ieder geval 3 van haar films toe om te recenseren en afgelopen zondag besprak ik de film Matinée op 3FM tijdens mijn vaste rubriek in PSRadio.

image

Matinée is een korte erotische film (duurt slechts 34 minuten, al vind je ook 50 minuten aan extra’s op de dvd). De film gaat over twee acteurs die een liefdesscène moeten spelen op het toneel, maar de chemie niet vinden. Ze zoenen elkaar elke dag met tegenzin en samen besluiten ze tot een radicaal experiment; echt gaan seksen op het toneelpodium, dus ze laten zich ‘helemaal’ gaan.

Nu werd ik zelf niet geil van Matinée en de verkering trouwens ook niet. Hij wilde de hele tijd doorspoelen tot een ‘goed stukje’, maar hij moest van mij de hele film verplicht uitkijken van begin tot eind (en toen had hij nog geen ‘goed stukje’ gezien, hij is meer van de ‘I like big butts and I cannot lie’). Ik ben het met hem eens dat het intro (dus de aanleiding waarom ze met elkaar in bed belanden, die toch zeker zo’n 10 minuten duurde) niet had gehoeven. Ik snap dat porno- en pornafilms dit allemaal ietwat nodig hebben (en pornafilms hebben zo’n spanningsboog juist meer dan pornofilms, lees ik op de site van Dusk TV (het pornakanaal van Nederland)), maar ik heb er het geduld niet voor. De acteurs in Matineé zijn (qua ‘normaal’ acteren) trouwens wel 100 keer beter dan de gemiddelde pornoacteur (“Hi, how you doin?”) , maar zo’n intro voelt voor mij nog steeds een beetje gekunsteld.

Maar… het hele seksgebeuren in Matinée is ontzettend realistisch. Zo écht. Het lijkt zo niet-geacteerd! Het voelt volledig aan als de seks die een ‘normale’ man met een ‘normale’ vrouw heeft, inclusief voorspel. De acteurs zijn niet bovenmatig knap, niet heel jong, ook niet oud, ze hebben geen perfecte lijven, maar toch straalt er een passie en eerlijkheid uit hun seksscène en alleen al daarvoor verdient Jennifer Lyon Bell wat mij betreft 100 punten. Je hoort de acteurs praten en hijgen, maar niet op een overdreven Amerikaanse oooh-yeah-fuck-me-harder-oh-yes-there-manier. Al hun emoties komen volledig oprecht over. En dat is knap. En waarschijnlijk zijn er veel vrouwen die juist het intro van Matinée wél erg prettig vinden om wat gemakkelijker in de stemming te komen.

De film won de prijs Best Short Narrative Film op het New Yorkse CineKink festival, en ook werd hij onderscheiden bij de Feminist Porn Awards 2009 en wat mij betreft mag Matinée als verplichte kost getoond worden op middelbare scholen. Jongeren kijken al vanaf een zeer jonge leeftijd naar porno (je houdt het amper tegen met al die mobieltjes en social media) en het (vaak onrealistische) beeld dat ze van seks hebben (met alle teleurstellingen van dien) wordt mede bepaald door het grote aanbod aan baggerporno. Laat ze dan alsjeblieft naar Matinée kijken, zodat ze kunnen zien hoe spannend, mooi én geil seks tussen normale mensen kan zijn.

Ik heb trouwens net een abonnement genomen op DuskTV (en nog wat andere pornokanalen en die kosten kan ik lekker aftrekken van de Belasting, wat een topbaan heb ik), dus binnenkort meer recensies van porna- en pornofilms en dan ga ik eens kijken of er ook porna is die mij wel geil krijgt (er schijnen ook wat kinky pornafilms te zijn). De films van Jennifer Lyon Bell zijn trouwens ook via Dusk TV te bekijken.

SEKS TOY REVIEW: FORBIDDEN FRUIT

Rianne S. (een Nederlandse businessbabe die heel goed bezig is in de wereld van sekstoys) kwam zo’n jaar geleden, bijna geheel uit het niets, met 2 seksspeeltjes op de proppen en haar speeltjes zijn zo mooi ontworpen en uitgevoerd dat ze bijna in elk vrouwentijdschrift te zien waren! Ik recenseerde al eerder de Matryoshka (een klein clitoris-trillertje), maar ik kreeg ook de Forbidden Fruit toegestuurd.


Een appel dus. En hoewel de meeste sekstoys die refereren aan groente of fruit een ietwat ranzig voorkomen hebben (zie mijn posting ‘Leef je uit met groente en fruit’), is de Forbidden Fruit juist heel chique en sexy. De appel is gemaakt van hard plastic en het groene steeltje is de aan- en uitknop. Dit speeltje is ongeveer 8 centimeter breed en hoog en wordt geleverd met een eigen, ook super-de-luxe, oplaadstation. Wat zeg ik; alles aan dit speeltje is super-de-luxe! De Forbidden Fruit komt verpakt in een paarse kartonnen doos en in die doos bevindt zich aan de ene kant het hardplastic paarse oplaadstation en aan de andere kant de gebruiksaanwijzing, het snoer (met maar liefst 4 stekkers, zodat je in alle landen kunt vibreren als je dat wil) en ook nog een handig satijnen opbergzakje.


De Forbidden Fruit zit opgeladen in de verpakking, dus je kan meteen aan de slag als je daar zin in hebt. Bonuspunten daarvoor. Ik heb maar al te vaak meegemaakt dat een nieuw speeltje arriveerde en dat ik dan eerst op zoek moest naar de juiste batterijen en die niet had, of dat een speeltje eerst 2 uur aan de oplader moest voordat ik kon gaan trillen. Noem mij ongeduldig, maar als ik een nieuw speeltje heb, dan wil ik er nu, nu, nu mee spelen en het niet eerst 2 weken onder de kerstboom leggen tot ik het uit mag pakken.

Maar eh, hartstikke leuk natuurlijk, zo’n mega-chique uitstraling en verpakking, maar zijn de trillingen van de Forbidden Fruit nog een beetje geil, of niet? Ja, dat zijn ze! Al is het wel even wennen aan de vorm; rond dus. Hierdoor is het speeltje gemakkelijk vast te houden (mochten er vrouwen of mannen met reuma of artritis zijn, dan is dit je ding), maar is het wel even zoeken naar de juiste houding om ‘m tegen je klitje te houden (al kan je ‘m natuurlijk ook gebruiken voor een all over body massage). Maar die trillingen dus. Die zijn op z’n minst ‘geweldig’ te noemen. De woorden ‘diep en zwaar’ kwamen ook in me op trouwens. De Forbidden Fruit heeft 5 verschillende trilsterkten en 7 verschillende vibratiepatronen. Die vibratiepatronen verschillen van een pulspatroon (biep, biep, biep of brom, brom, brom) tot een paar ‘achtbaan’-patronen (bieieieieieieieieieieieiehiep). Moeilijk uit te leggen (je moet het gewoon voelen), maar door die verschillende patronen is er voor elke vrouw wel trilstandje te vinden dat haar tot een orgasme kan brengen, denk ik. De trillingen zijn niet de sterkste die ik ooit voelde, maar komen wel een eind in die richting (en je hoeft ‘m niet maximaal te laten trillen natuurlijk). Ook prettig; de trillingen zijn voelbaar in de héle appel.


Het enige minpuntje vind ik het groene joystickje (het steeltje dus). Het is best lastig om (als je eenmaal bezig bent en met de appel tussen je benen ligt) te voelen welke kant je het stickje op moet bewegen. Links en rechts zijn dus voor harder en zachter en naar boven en beneden scroll je door de vibratiepatronen. Maar ja, als je de appel dan in the heat of the moment een kwartslag draait, dan is het dus andersom, maar hoe en wat en naar welke andersom moet je ‘m dan weer terugdraaien of moet je gewoon maar kijken wat er gebeurt als je het joystickje gebruikt, maar wat als je dan harder wil en hij gaat zachter en misschien ben je dan meteen weer uit je geile flow? Niks om van in paniek te raken, maar wel iets wat vervelend kan zijn.

De Forbidden fruit is in ieder geval een prachtig én discreet speeltje en vooral heel wat anders dan zo’n dikke, geaderde huidskleurige dildo op je nachtkastje (al kunnen die mij ook behoorlijk bekoren op z’n tijd).

DE FORBIDDEN FRUIT IS HIER TE KOOP (voor € 89,-)